Ona jest niebem, które trzyma chmury
Ona jest panią domu
Ślepy wierzący we wszystko, czym odważę się być
Nie znalazłem bezpieczniejszego miejsca
Niż ramię jej białej nocnej koszuli
Och, mam w sobie to, co najlepsze i najgorsze w niej
Podzieliłbym się nią, gdybym mógł
Och, wszystkie wojny by się skończyły
Bo ona wychowałaby nas wszystkich na przyjaciół
I nikt by się nie zastanawiał, czy ktoś je chciał
Chodzilibyśmy po trawie, która jest bardziej zielona
A nasze troski byłyby bardziej swobodne
Gdyby świat miał taką matkę jak moja
Jest jedyną wielką miłością naszego ojca
To właśnie jej pragnął najbardziej
Ona jest światłem w oknie domu, w którym dorastałem
Odbiera telefon o północy
Jest najodważniejsza z nas wszystkich
I śpiewa w ogrodzie, w którym rozpuściła włosy
Och, wszystkie wojny by się skończyły
Bo ona wychowałaby nas wszystkich na przyjaciół
I nikt by się nie zastanawiał, czy ktoś je chciał
Dziś wieczorem będzie łatwiej
A wszystkie nasze marzenia byłyby głębsze
Gdyby świat miał taką matkę jak moja
Nie odchodź
Nie odchodź ode mnie
Och, rozumiem
Ona jest pomocną dłonią
Ale muszę powiedzieć
Ona jest niebem, które trzyma chmury
To pani naszego domu
Wszyscy jej potrzebujemy
Ale nikt bardziej niż ja
Och, wszystkie wojny by się skończyły
Bo ona wychowałaby nas wszystkich na przyjaciół
I nikt by się nie zastanawiał, jak bardzo ich pragnęła
Chodzilibyśmy po trawie, która jest bardziej zielona
A naczynia byłyby czystsze
Gdyby świat miał taką matkę jak moja
O, jak mój