Piosenka „How To Never Stop Being Sad” zespołu Dandelion Hands to przejmująca eksploracja mechanizmów radzenia sobie i głęboko zakorzenionego poczucia samotności i niegodności. Teksty służą jako przewodnik, jak utrwalić smutek, szczegółowo opisując zachowania i wzorce myślowe, które mogą uwięzić jednostkę w kręgu rozpaczy. Artystka za pomocą szeregu działań i wewnętrznych dialogów ilustruje autodestrukcyjny proces trzymania się przeszłości i izolowania się od teraźniejszości.
Piosenka zaczyna się od pomysłu oszukiwania samego siebie jako sposobu radzenia sobie ze sprawami, na które nie mamy wpływu, co sugeruje, że okłamywanie samego siebie może być tymczasowym lekarstwem na emocjonalne rany. Następnie zagłębia się w zachowania obsesyjne, takie jak nadmierne analizowanie przeszłych komunikatów i oczekiwanie na wiadomości, które nigdy nie nadchodzą, podkreślając walkę między nadzieją a rzeczywistością nieodwzajemnionej miłości. Artystka oddaje istotę nieodwzajemnionego uczucia i jego wpływ na poczucie własnej wartości i zdrowie psychiczne.
W miarę rozwoju utworu opisuje popadnięcie w apatię i zaniedbanie, gdzie bohater staje się widzem własnego życia. Wzmianka o „piciu miłości butelkowanej” symbolizuje poszukiwanie komfortu i ucieczki poprzez alkohol, metaforę uśmierzania bólu i próbę wypełnienia pustki powstałej po braku prawdziwego połączenia. Piosenka kończy się ponurą akceptacją samotności, co sugeruje, że dana osoba znalazła sposób na współistnienie ze swoim smutkiem, zamiast próbować go przezwyciężyć.