Kurz opada na puste korytarze mojej starej szkoły
Gdzie wspomnienia bledną jak ofiara zapomnianego głupca
Teraz szeroko otwarte oczy stały się ślepą, niewypowiedzianą zasadą
Głęboko, tylko głęboko, to teraz słowo
Lekcje nie są jedyną odpowiedzią, jaką kiedyś usłyszałeś
Nie odwracaj się ode mnie
Nigdy mnie nie zawiedź
Powiedziała, że za każdym razem cię odbierałem
Zanim uderzysz w ziemię
Twoja samolubna twarz została teraz wymazana
Kiedy ktoś o Tobie wspomina
I ciemność, którą zostawiłeś
Prawie odsunął się na bok
Wraz ze znikającymi chmurami pojawia się słońce
W promieniu mili od domu
Martw się, moje zmartwienie trwało już tak długo
Gwizdek kłania się dalej, ale melodie już dawno ucichły
Jego pusta rama nie może wyjaśnić, że w środku nic nie zostało
Więc zaśpiewaj mi piosenkę z wczoraj
Kiedy śmiech wypełnił łzy, które teraz robimy
Gdybyś tylko widział
Co teraz widzę
I skręciłeś za róg, gdzie byś był
W promieniu mili od domu
Więc śpiewaj mi
Zaśpiewaj mi piosenkę
Piosenka z wczoraj
A kiedy śmiech wcześniej wypił te łzy
Obietnice, które teraz wymykają się
Nie odwracaj się ode mnie
Nigdy mnie nie zawiedź
Jesteśmy w promieniu mili
W promieniu mili od domu