Piosenka Deftones „Bored” z ich debiutanckiego albumu „Adrenaline” z 1995 roku oddaje poczucie frustracji i znużenia, które często towarzyszy powtarzalności codziennego życia. Teksty, wykonane w charakterystycznej dla zespołu mieszance agresywnego instrumentarium i dynamicznych zmian wokalnych, przekazują surowy stan emocjonalny, który jest zarówno introspektywny, jak i na zewnątrz wyzywający.
Pierwsze wersy „Posłuchaj, jak na ciebie pluję, uschnę” sugerują konfrontację z siłą zewnętrzną, być może społeczeństwem lub konkretną jednostką, która doprowadziła do poczucia stagnacji. Sformułowanie „Przekształćcie w złoto i zakopcie mnie przed słońcem” można interpretować jako chęć przekształcenia się w coś wartościowego, byle tylko ukryć się przed światem. Ten wewnętrzny konflikt dodatkowo podkreśla powtarzająca się deklaracja „Nudzę się”, która służy jako refren w całej piosence, podkreślając główny temat niezadowolenia.
Dalsza część utworu wprowadza poczucie tęsknoty za autentycznością wersem „Życzenie prawdziwego”. Może to być tęsknota za autentycznymi doświadczeniami lub relacjami w przeciwieństwie do powierzchownych lub przyziemnych aspektów życia, które prowadzą do nudy. Struktura utworu, z powtarzalnym refrenem, odzwierciedla motyw monotonii, podczas gdy intensywność muzyki sugeruje ukryty niepokój i chęć wyrwania się z ograniczeń nudy. Deftones, znani z innowacyjnego podejścia do metalu alternatywnego, wykorzystują „Bored” do eksploracji mroczniejszych zakamarków ludzkiej psychiki, gdzie powtarzalność prowadzi do poszukiwania sensu i ucieczki.