Piosenka Machine Gun Kelly „5150” zagłębia się w psychikę człowieka zmagającego się z intensywnymi zmaganiami emocjonalnymi i psychicznymi. Sam tytuł „5150” jest odniesieniem do Kalifornijskiego Kodeksu Opieki Społecznej i Instytucji, który pozwala na przymusowe leczenie psychiatryczne osób uznawanych za niebezpieczne dla siebie lub innych. To przygotowuje grunt pod narrację pełną bólu, zwątpienia i desperackiej prośby o zrozumienie i ucieczkę.
Teksty malują żywy obraz osoby na krawędzi samozagłady. Wersy takie jak „Siniaki nie goją się z dnia na dzień” i „Jeszcze kilka łyków od pociągnięcia za spust” podkreślają nieustanną walkę głównego bohatera z samookaleczeniem i myślami samobójczymi. Powtarzająca się prośba do kogoś, aby „odejdź, odejdź, zostaw mnie teraz” podkreśla strach przed wyrządzeniem krzywdy innym, sugerując głęboką świadomość własnej niestabilności. Ten wewnętrzny konflikt dodatkowo podkreśla refren „Jesteś szalony” (5150), który można interpretować zarówno jako samooskarżenie, jak i projekcję na kogoś innego.
Piosenka porusza także tematy romantycznego rozczarowania i emocjonalnego paraliżu. Bohater przyznaje, że „romantyzował wszystkie złe rzeczy z niewłaściwych powodów”, co doprowadziło do stanu „paraliżu” i „traumatyzacji”. To uznanie błędnych ideałów i wynikające z tego konsekwencje emocjonalne dodają narracji kolejną warstwę złożoności. Wyznania pod koniec utworu, w których bohaterka przyznaje się do zazdrości i narcyzmu, ujawniają moment samoświadomości i bezbronności, czyniąc prośbę „Proszę, nie naprawiaj mnie” tym bardziej przejmującą. Końcowe zdanie: „Mam 52 karty, wylosowałem królową kier” sugeruje poczucie losu lub nieuchronności, jak gdyby bohater pogodził się ze swoim niespokojnym stanem.
Surowe i niefiltrowane teksty Machine Gun Kelly w połączeniu z zapadającą w pamięć melodią tworzą mocny obraz psychicznej udręki i walki o samoakceptację. Piosenka stanowi wyraźne przypomnienie o złożoności zdrowia psychicznego oraz znaczeniu empatii i zrozumienia w obliczu takich zmagań.